MS ve Ozonterapi – Bilimsel Araştırmalar

MS hastalığında sinirlerde miyelin kılıf hasarı ve aksonal hasara yol açan, hem vasküler hem de metabolik bozukluklar tespit edilmiştir.

Ozonterapi, multiple skleroz’da sinirlerde hasara yol açan hücresel enflamasyonu durdurur ve sinir hücresinde onarım başlatır. Ozon tedavisinin MS’de sinir hücrelerindeki mitokondri hasarını kısa sürede geriye çevirebildiği gösterilmiştir.

MS (Multiple Skleroz) Hastalığında Ne Olur?

Sinirlerde hasar meydana getiren hastalıklar çok çeşitli nedenlerden kaynaklanır ve beyin, omurilik ve periferik sinirler gibi sinir sisteminin birçok bölgesinde görülürler. Günümüzde bu hastalıklar küresel olarak ciddi bir sağlık sorununa işaret etmektedirler.

Multipl skleroz veya kısaca MS, merkezi sinir sisteminin dejeneratif bir hastalığıdır. Hastalık süreçleri enflamasyon, oksidatif stres, hastalığa müdahale eden onarım mekanizmaları dahil olmak üzere çok sayıda faktörün etki ettiği karmaşık bir seyir takip eder.

Ek olarak, MS’in aktif evrelerindeki hastaların kanında ve beyin omurilik sıvısında yüksek lipid peroksidasyonu (yağların acılaşması ile tarif edilebilecek, hücreler için tehlikeli bir süreç) ve azalmış antioksidanlar saptanmış, MS hastalarında görülen artmış oksidatif stres düzeyleri de açıkça gösterilmiştir.

Ayrıca serbest radikaller de MS’de oligodendrosit hasarına ve aksonal dejenerasyona yardımcı olur. Bu hasarlar yüzünden de sinir uyarılarının iletiminde kayıplar meydana gelir.

Ozonterapi Multiple Skleroz MS Ozon tedavisi

MS Hastalığının Nedeni Nedir?

MS hastalığının nedeni anlaşılamamıştır. Otoimmün bir hastalık olabileceği ileri sürülmüştür. Son yıllarda ise viral enfeksiyondan kaynaklanabileceği düşünülmektedir.

MS hastalığında mitokondriyal aktivite azalması tespit edilmiştir. Mitokondriler hücrede enerji üretiminden sorumlu organellerdir ve hücrenin yaşamsal faaliyetlerinde yeri büyüktür.

Sinir hücrelerinin mitokondrilerinin faaliyetlerinin zayıflaması, DNA hasarına veya hücre içi viral aktiviteye bağlanmaktadır.

Ozonterapi MS Hastalığında Nasıl Etki Gösterir?

Son araştırmalar, sitokrom-C-oksidaz enziminin aktivitesi üzerindeki benzersiz etkisiyle, ozon tedavisinin nörolojik bozuklukların, enflamatuar ve dejeneratif nörolojik hastalıkların tedavisinde çok faydalı olabileceğini göstermiştir.

Ozon tedavisi MS hastalığında etkilidir. Ozon tedavisi multiple skleroz

Ozonterapi Mitokondrileri İyileştirir

Ozonterapi hücrelerde azalmış bulunan mitokondriyal aktiviteyi iyileştirir. Ozon tedavisi sırasında görülen beyin oksijen tüketimi artışının sebebinin bu artmış nöronal metabolizma düzelmesi üzerinden olabileceği düşünülmektedir.

Ozonterapi Antioksidan Kapasiteyi Artırır

ROS (serbest radikaller), MS’in kronik evresinin yanı sıra birincil evrede de temel bir rol oynadığından, antioksidan tedavi, hastalığın ilerlemesini sınırlamak için başvurulan yollardan biridir.

Ozonterapi tedavide tek başına uygulanmasa bile vücudun antioksidan kapasitesini arttıran bir tedavi olarak, MS hastaları için destekleyici ilaç olarak uygulanabilir.

Ozonterapi Güçlü Anti-Viral Etkiye Sahiptir

Eğer, son yıllarda düşünüldüğü gibi, MS bir viral hastalık zemininde gelişiyorsa, yine ozon, bu sefer hem antiviral ve hem de hücrenin yaşamsal dengesini destekleyici etkileri ile bu hastalıkta bir temel tedavi ajanı olabilir.

Ozonterapi Antienflamatuar Etkilere Sahiptir

Ozon tedavisi ile enflamasyon başlatıcı sitokinler azalır.

Ozon Tedavisinin Genel Etkileri

Bilimsel araştırmalara göre, ozon tedavisi kanın akciğerlerde oksijen yüklenmesini ve kan dolaşımını artırabilir, eritrosit metabolizmasını aktive edebilir, doku oksijenasyonunu iyileştirebilir ve hücrelerde oksijen metabolizmasını etkin bir şekilde artırabilir.

Ozonun pek çok biyolojik etkisi olduğu gözlemlenmiştir: yüksek glikoliz (glukozdan enerji üretiminde artış), alyuvarlar üzerindeki etkiler, reoloji (kan akışı ve akışkanlığı); fungisit (mantar öldürücü), bakterisidal (bakteri öldürücü) ve virüstatik (vücutta virüs çoğalmasını durdurucu) etkiler, immünomodülatör (bağışıklığı dengeleyici) etki, ağrı kesici ve anti-inflamatuar etkiler.

Ayrıca ozonun arteriyel ve venöz kan akışını iyileştirebileceği, eritrositlerin elastikiyetini artırabileceği, kanın kılcal damarlar gibi çok ince damarlardan geçme kapasitesini artırabileceği ve sonuç olarak tüm organ sistemlerine oksijen tedarikini artırabileceği bildirilmiştir.

Ozon ayrıca trombositlerin birbirlerine yapışma eğilimini azaltır ve pıhtı bölgesinde pıhtının ayrışarak çözünme süreçlerini destekler. Bu özelliği venöz dolaşım bozukluğu hastalıklarının tedavisinde büyük değer taşır.

Trombositler sadece pıhtı oluşumunda değil, yara iyileşmesi ve doku rejenerasyonunda da rol oynarlar. Ozon tedavisi trombositleri aktive ederek, doku onarımını ve rejenerasyonu sağlayacak faktörlerin trombositlerden kana salınmasını sağlar.

Laboratuvar çalışmalarında, ozon tedavisinin, organları reperfüzyon kayıplarından korumada etkili olduğu gösterilmiştir. Dolayısıyla ozon, vasküler ve metabolik tedavilerin tüm terapötik özelliklerini gösterir.

Bugüne dek yapılan çalışmalar, ozon tedavisinin damar hastalıkları, yaralanmalar, maküler dejenerasyon ve uzuv iskemisinin önlenmesi üzerindeki etkisinin yanı sıra periferik doku oksijenasyonunu artırma özelliklerini de göstermiştir.

Ozon tedavisi, vücuttaki tüm hücrelere ulaşan bir dizi haberci molekül üretebilmekte ve böylelikle bozulmuş hücresel redoks dengesini yeniden ayarlayarak kronik oksidatif stresi tersine çevirebilmektedir.

Bu hücresel haberciler, stres altında olan veya dejenerasyon süreçlerinde bulunan organları yenilemek için kök hücrelerin kemik iliğinden salınmasını motive edebilmektedir.

Ozon tedavisi yöntemleri; dirençli enfeksiyonlar, ortopedik patolojiler, dejeneratif göz hastalıkları, çeşitli ağrı sendromları, iskemik vasküler anormallikler ve nörodejeneratif hastalıklar dahil olmak üzere geniş bir patoloji yelpazesinde on yıllardır tamamlayıcı bir tıbbi yaklaşım olarak uygulanmaktadır.

Normal yaşlanmaya bağlı nörodejenerasyon üzerinde ozon tedavisinin kullanımı da ayrıca, araştırmacılar için özel bir ilgi alanı olmaya devam etmektedir.

Ozon tedavisi, esas olarak belirli bir miktarda venöz kanın alınmasını ve bu kana bir oksijen-ozon karışımı eklendikten sonra yeniden damara verilmesini içeren majör ozon otohemoterapisi ile sağlanabilir.

MS Tedavisinde Ozon Terapi Araştırmaları

Bir derleme makalesinde, ozon terapi ile tedavi gören multipl sklerozlu hastalarda hastalığa ilişkin son araştırmalar incelenmiş, yazarlar inceleme sonucunda şu kanıya varmışlardır:

“Bu derleme bulgularımız, Ozon tedavisinin MS hastalarının tedavisinde giderek artan öneme sahip yeni bir tedavi tekniği olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, ozonun tedavi edici potansiyeline çok daha fazla ilgi gösterilmesi gerektiğine inanıyoruz.”

Uzun süreli bir izleme çalışmasında, MS hastalarında ozon tedavisinin kronik oksidatif stresin azaltılmasında ve sinir hücrelerinin mitokondriyal işlevselliğinin geliştirilmesinde net bir etkisi olduğu bildirildi.

Son 20 yılda, ozon tedavisinin kan dolaşımını iyileştirebileceği, antioksidan enzimleri aktive edebileceği ve serbest radikalleri temizleyebileceği ortaya çıktı, ki bu etkiler nörodejeneratif hastalık tedavisinde çok önemlidir.

Yine son yıllarda, birkaç çalışma ozon terapinin periferik arter hastalığı gibi, ilerlemiş iskemik hastalık gibi damar hastalıkları ve MS gibi nörolojik hastalıklarda kullanımını araştırmıştır

Ozon terapinin hemen sonrasında kan-beyin bariyerinin rejenerasyonu gösterilmiştir.

Ozon terapinin beyin dokusunda oksijeni artırdığı ve hücresel metabolizmanın da yükseldiği gösterilmiştir.

Ozon tedavisinin hücre zarı ve organellerindeki lipoprotein yapıların maruz kaldığı oksitlenmeyi durdurabildiği, yağların ve proteinlerin oksidasyon hasarında önemli bir azalma meydana geldiği bildirilmiştir.

Ozon tedavisinden sonra pro-enflamatuar sitokin düzeylerinin azaldığı bildirilmiştir.

Geniş Bilgi İçin –>> Ozon Tedavisi Nasıl Yapılır?

Daha Fazlası İçin –>> Beyin Hastalıklarında Tedavilerimiz

Yayınlar:

Ameli 2019; Molinari 2014; Molinari 2016; Di Paolo 2005, Bocci 2011; Larini 2003; Araneda 2008; Delgado-Roche 2017